Lam Gods dat wegneemt de zonden der wereld

Het Meisje deed haar vormsel. Het was een eeuwigheid geleden dat ik nog in een kerk zat, maar tijdens de voorbereidende vieringen overviel mij telkens een vreemdsoortige fascinatie voor bloedende lammeren, verloren zonen en goddelijke visioenen. Want er valt veel te zeggen over de kerk als instituut, maar als je het mij vraagt zou het toch jammer zijn dat alle Bijbelse verhalen in de vergeetpunt verdwijnen. Maar goed, 't is hier het katholieke weekblad niet, en ik stoef nog eens graag met de mooie croquembouche die Bakman voor het vormselfeest maakte:

Cool he! De dag na het feest was het helaas terug met de voetjes op de grond, want de plantjes in mijn kweektrays smeekten al enige tijd hysterisch om uitgeplant te worden. Gelukkig kwam mijn kleine dienaar een beetje helpen:

En wat ondertussen ook een vast element in de Muurstraat geworden is: ik knutselde een mini-tipi om de mooie Cherokee Trail of Tears kidneybonen tegen te laten klimmen (in de Muurstraat doe ik altijd een beetje extra mijn best om een deftige tipi te maken, in tegenstelling tot thuis...). Deze zwarte Trail of Tears bonen zijn mijn favorieten; ik laat ze in de herfst drogen aan de plant om ze dan de hele winter te kunnen gebruiken voor bonengrechten (op de foto netjes opgeborgen in een doos met twee andere soorten droogbonen):

Ik schreef er al eens eerder over, dat het hier toch af en toe een struggle is om minder vlees te eten. Maar voor wie daar ook mee worstelt: in één van de boeken van Wim Ballieu vond ik een fantastisch gerecht om zelf vegetarisch gehakt te maken op basis van kidneybonen (recept vind je hier). Je kan er rode, witte of zwarte bonen uit blik voor gebruiken, of droogbonen die je dan eerst een nachtje moet weken en daarna gaar koken. Een waardige vervanger van gehakt, met (bijna) even lekkere spaghetti als resultaat:

Dus als je je afvraagt wat er groeit aan de tipi in de Muurstraat: dat is eigenlijk mijn vegetarisch lam dat ik daar aan het opkweken ben he... Tot slot: het kweekseizoen zit er grotendeels op. Tijd om wat op te ruimen, en dat ziet er dan zo uit bij ons (de honderden kweekpotjes ontbreken uiteraard op de foto):

Elk jaar een kleine uitbreiding van mijn kweekgerief-imperium, ha! Dank ook aan allen die mij de laatste tijd iets cadeau deden!! Ik doe altijd mijn uiterste best om 'vreemde' kweeksels een goede thuis te geven, dus hopelijk loopt dat allemaal goed af... Tot de volgende keer!