Freddy

De zomer schrijdt verder. Bakman en ik haspelen de laatste werkdagen voor onze welverdiende zomervakantie af. Ik sprokkel courgettes, tomaten, boontjes en komkommers in de tuin. Maandagavond 4 augustus vallen tien druppels regen in Petegem, waarna de De WhatsApp-groep 'de zadenruilers van Petegem' meteen uit zijn dak gaat. Ik zou kunnen zeggen dat de dagen rustig verder kabbelen, ware het niet dat een stoorzender mij een tijd uit mijn slaap houdt...

Het begon eigenlijk met een poging tot het zaaien van rode bietjes en radicchio in de Muurstraat. Sowieso al een uitdaging met dit droge weer, maar om de zoveel dagen lijkt er een soort aardverschuiving plaats te vinden in het zaaibed. Er verschijnen kuilen en bergen aarde, zonder dat er een mollen- of rattengang zichtbaar is. Elke keer opnieuw probeer ik het zaaibed weer vlak te trekken, maar de stoorzender blijft lustig doorgaan. Tot er op een middag een souvenir achtergelaten wordt in het zaaibed:

En wanneer een paar dagen later Het Meisje en ik ons een ongeluk schrikken als er een mannetjesfazant wegvliegt uit de tuin, kunnen we er niet meer om heen: Freddy Fazant is ons leven binnengetreden. De eerste dagen na de ontmaskering ben ik boos op Freddy, want hij slaapt niet alleen op de zaailingen, maar ook pal op mijn mooiste bloemenbedden. Maar het duurt niet lang vooraleer ik medelijden krijg, want soms zit Freddy 's avonds laat in de Muurstraat mij te bespieden vanaf de overkant van de straat, alsof hij aan het wachten is tot hij naar bed kan. En ergens is het ook wel een eer dat Freddy zich veilig voelt in de tuin. Dus besluit ik de de boel diplomatisch aan te pakken en gewoon wat stokjes te zetten rond de overblijvende zaailingen, en daar lijkt iedereen wel vrede mee te hebben:

En o, wat is augustus toch altijd een fantastische maand. Ik was weer bang dat ik bijna geen tomaten ging hebben en dat de komkommerplant er na drie komkommers de brui zou aan geven, maar al die paniek was voor niets nodig want we vullen onze buiken nu dagelijks met groente uit eigen tuin. Zoals deze courgette-frietjes met parmezaan bijvoorbeeld:

Gesneden met een courgettemes van 5 euro dat ik kocht op het Internet maar wonderwel lijkt te werken:

Ik loop trouwens ook wat achter op de blog. Maar voor wie de laatste weken nog niet passeerde in de Muurstraat: het nieuwe sprookje is er! Je leest er alles over hier. Een ode aan één van de mooiste kinderverhalen van Roald Dahl (De Grote Vriendelijke Reus), en aan de trombolinecourgette, een reuzachtige courgette die tot twee meter lang kan worden.

Tot slot: ik ben een Eels-fan in hart en nieren. En wat wordt de stem van Mr. E toch mooi met ouder worden. Luister maar hier naar het nieuwste liedje Cap In Hand: https://youtu.be/fflhp0v5Fr8?si=et-wH3KEhNSrtVWk 'Doesn't make much sense to build another fence'... Da's waar he Freddy!

Zomerse groeten, voor iedereen een fijne vakantie, en tot de volgende keer!