De comeback van Patrick

Voor wie hier al een tijdje komt lezen, hoeft Patrick misschien geen introductie meer. Maar voor wie enige heropfrissing kan gebruiken: vorige zomer kwam Patrick in mijn leven, de Giardia Lamblia parasiet die ik binnenkreeg tijdens het zwemmen in de Leie, en die door mijn collega's omgedoopt werd tot Patrick Parasiet. Een maand gesukkel en een doosje stevige pillen verder was Patrick verdwenen. Nooit ging ik nog meedoen aan de triatlon van Kortrijk. Maar goed, zoals dat soms gaat in het leven, gebeurde er het één en het ander, waardoor ik eind juni toch weer meedeed aan de triatlon van Kortrijk. En wat compleet onwaarschijnlijk leek, gebeurde toch: Patrick maakte zijn comeback en gijzelt mij alweer een paar dagen in de zetel. 'Een ezel stoot zich geen twee keer aan de zelfde steen', aldus Bakman, maar we weten allemaal wat een koppige ezel Bakman zelf is tijdens het sporten dus in dit geval is er geen recht van spreken. Ik word er wel oprecht triest van, want deze zomer alweer geen open water zwemmen dus... Het ziet er nochtans altijd zo verleidelijk uit om in te springen, die rivieren en kanalen:

Gelukkig is de tuin er, voor een beetje troost en afleiding. Want oh, wat is alles snel gegroeid de laatste weken! Iemand schreef bij de laatste post dat alles weer zoemt en fladdert als je in de Muurstraat passeert, en dat is helemaal waar! Ik geef graag laat op de avond water in de Muurstraat, en dan lijkt het in de avondlijke stilte alsof de tuin mij niet meer nodig heeft, maar zijn eigen krioelende werkelijkheid aan het schrijven is. Met pompoenplanten die wild om zich heen grijpen en geen enkel streepje bodem dat nog onbedekt is:

Leve het oerwoud! En als Patrick geen roet in het eten strooit, zou het wel eens goed kunnen dat dat oerwoud vanaf volgende week ook weer een sprookje draagt. De voorbereidingen zijn volop bezig, hier alvast een preview:

Geen zorgen, komt helemaal goed!

Tot slot: ik lees veel posts van tuinders die ontmoedigd raken door de droogte en het continue water geven. Ik begrijp dat heel zeker. Misschien een tip voor wie de moed laat zakken: ik geef nog heel oldskool water, door een grote gieter te vullen onder de kraan en dan rechtstreeks aan de voet van de plant water te geven. En terwijl de gieter vult, kan je vanalles doen, zoals deze mooie bloemetjes plukken:

Of denken aan wat we met al dat lekkers gaan maken, zoals de eerste pan courgetti, njammie:

Of eens gewoon goed snuisteren tussen alles wat in de tuin staat, en dan plots tussen de witte en roze reukerwten dit schattige kameleonspinnetje ontdekken, Europese spin van het jaar 2006!

Tot de volgende keer!