Me name is corn

Tijdens de zomer loert de hysterie om het hoekje. Zeven weken zonder regen, om de drie dagen water geven in de Muurstraat en in onze moestuin thuis; een mens zou er een beetje wanhopig van worden. Doordat ik werk met gieters en bidonnetjes, kan ik eigenlijk ook redelijk nauwkeurig uitrekenen hoeveel water ik gaf: 17 keer 70 liter in de Muurstraat en 17 keer 100 liter thuis, in totaal bijna 3000 liter water (gelukkig allemaal uit onze regenput). Het probleem met water geven is dat het moeilijk is om in te schatten hoeveel liter minimaal nodig is om de planten te laten overleven. Ik vermoed dat het met minder ook kon, maar in de Muurstraat, waar ik de vaste bloemen en groente geen water geef, sneuvelde toch het één en het ander, zoals deze - normaalgezien geelbloemige - Rudbeckia:

Ik troost mij dan met alles wat wel overleefde, en dat is gelukkig zeer veel; zelfs de reus raakt stilletjesaan ondergesneeuwd door de bloemen:

Ik heb trouwens nog een TV-tip! Voor wie zich op een regenachtige dag verveelt, is de Netflix serie 'This is a gardening show' van Zach Galifianakis een aanrader... In zes korte afleveringen laat de Griekse komiek (ook wel gekend van de Hangover films) zowel experts als kinderen aan het woord, respectievelijk over appels, tomaten, wildplukken, wortels, mais en composteren. Zach Galifianakis is een mens naar mijn hart, kijk maar naar deze hilarische maiskolf-conversatie met een schattige ukje in de hoofdrol: https://www.facebook.com/watch/?v=1499560948483670. 'I got a corn phone', ha! Bel me anders gerust ook maar eens, ik heb hier momenteel nog drie telefoons waarmee ik kan opnemen...

Over mais gesproken: dat was hier trouwens nog een dubbeltje op zijn kant... Dit voorjaar was er plots paniek in Facebook-land, toen een post de ronde deed waarin gezegd werd dat je zonnebloemen best niet te midden van de moestuin plant omdat ze uit zichzelf als een soort natuurlijke herbicide fungeren en andere groente kapot maken. Kleine rebel zijnde, besliste ik lak te hebben aan deze nieuwe regel (geen zomer zonder zonnebloemplezier toch??) en plantte uit protest een mooie White Lite zonnebloem, pal naast de mais:

Resultaat: een paar weken veel plezier beleefd aan deze bijzonder mooie bloem, geen enkele negatieve invloed ondervonden op de groente rondom, en verdorie heel lekkere maisribbetjes op ons bord, njammie:

Tot slot: de vakantie zit er hier op. Uitgerust zijn we niet helemaal, maar wel een paar fijne vakantieherinneringen rijker! Zoals deze pasta-draai-sessie met Bakman, op een zonnig terras in de Ardennen, met een voor de gelegenheid zelf ontworpen pastarek:

Tot de volgende keer!