De Grote Vriendelijke Reus (GVR) eet zelf geen mensen. Als enige reus in Reuzenland vindt hij mensbakselvlees vies. Om toch te overleven, is hij gedoemd om snoskommers te eten, een vreselijke akkiebakkie rotgroente. Samen met het weesmeisje Sofie, en met een beetje hulp van de Koningin van Engeland, probeert de GRV de negen andere bloeddorstige reuzen een kopje kleiner te maken. Benieuwd of ze slagen in hun opzet? De film is te bekijken op verschillende streamingskanalen, of leen gerust een boek uit het kastje of in de bib!

 

Maar terug naar de snoskommer.... De GVR omschrijft de groente als ongeveer half zo groot als een gemiddeld mens, met ruwe knobbels overal. Een beetje fantasie is mij niet vreemd, dus toen ik een tijd geleden in de deeltuin van Petegem een paar gigantische trombolino courgettes zag hangen, moest ik eigenlijk meteen aan snoskommers denken. En ook de popcorn courgette (geplant naast de bogen) lijkt wel rechtstreeks uit de GVR te komen:

​

​

​

​

 

​

Daarom is het bouwsel van dit jaar niet alleen een ode aan de fantastische verhalen van Roald Dahl, maar ook aan de courgette die we vaak onterecht als saaie groente klasseren. Kom gerust eens langs de volgende dagen... Er zal af en toe wel eens een snoskommer te rapen vallen. En misschien ook wel een fles fropskottel, om de zomervakantie mee in te flitspoppen!

​