Oh oh toverdrank

Het gebeurt wel eens vaker dat iemand iets interessants in zijn tuin staan heeft, en dat ik dan in mijn enthousiasme beloof om er een stukje over te schrijven. Maar soms krijg ik het kweeksel maar niet ingepast in een nieuwe blog en is het voor de persoon in kwestie lang wachten op eeuwige roem op de Zwarte raap... Tijd om dat recht te zetten dus, en het is dankzij het geweldige 'Toverdrank' van Guido Belcanto en An Pierlé dat ik eraan dacht dat we het dringend eens moeten hebben over toverdranken en andere wonderlijke brouwsels.

Meer dan een jaar geleden was ik immers op bezoek in de tuin van R.A. in M.*, waar mijn oog viel op een bijzonder mooie tropisch uitziende plant met felrode bloemen. Het bleek om de zogenaamde 'wonderboom' te gaan, die er in zijn kleinste vorm redelijk onschuldig uitziet:

Eenmaal volgroeid produceert de plant echter kleine bonen die hoge concentraties van het gevaarlijke gif ricine bevatten. De zogenaamde wonderbonen, waarvan Walter White in Breaking Bad al wist dat slechts een paar exemplaren volstaan om lastposten uit de weg te ruimen. Zo ook Pieter Platteeuw, die in 2019 de geruchtmakende wonderbonenmoord pleegde op zijn vrouw, door haar langzaam te vergiftigen met eigen gebrouwde wonderbonendrankjes. Oeioei. R.A. mag van zijn vrouw dit jaar geen wonderbomen meer in de tuin planten, maar als iemand ooit eens een plantje wil, dan kunnen we wel eens afspreken onder een brug in Petegem om het één en ander te regelen, ha. Best wel niet opsturen naar Trumpie in Amerika, of er wachten je 22 jaar eenzame opsluiting!

Ook nog in de categorie wonderplanten: vorig jaar nam ik deze foto, op een akker van een boer wiens identiteit ik alweer niet kan vrijgeven:

Op de foto zie je de extreem giftige doornappel, ook wel 'kruid van de duivel' genoemd. Minder dodelijk dan wonderbonen, maar een paar zaden uit de gebolsterde vruchten kunnen gruwelijke hallucinaties opwekken. Tjee. Gelukkig ken ik ook nog een paar onschuldige kruiden, en als ik nu echt eens een prachtige bodembedekker voor in de tuin mag aanraden, dan is het wel Lievevrouwebedstro. De groene takjes kan je oogsten in mei, om er dan de verrukkelijke Meiwijn mee te maken.

Misschien niet gemaakt van lavendel en honing zoals Guido Belcanto het zo mooi zingt, maar toch de naam toverdrank waardig!

Tot slot: ik krijg tegenwoordig af en toe de vraag of ik 'alleen nog bloemen in de Muurstraat doe'. Nee hoor, ik heb nog heel veel verborgen schatten staan, zodat ik af en toe nog eens met een mandje zoals dit thuis kom:

Mooi he, die paarse koolrabi's! Tot de volgende keer!

*om evidente redenen kan ik enkel de initialen van R.A. vermelden.