Feestdiner met een pof
In september, met slechts twee dagen verschil, zijn Bakman en mijn papa jarig. Naar jaarlijkse traditie wordt hier dan een etentje georganiseerd waarbij de jarigen mogen opdraven als proefkonijn voor mijn kookkunsten. Want hoe graag ik ook in de keuken sta, jammergenoeg heb ik altijd ontzettend veel stress om te koken voor publiek, waardoor er meestal teruggevallen wordt op de veilige klassiekers. Maar voor Bakman en mijn ouders hoef ik mij niet te schamen voor de onvermijdelijke chaos in de keuken, dus kan er wel een extraatje vanaf. Ik ben daar dan eigenlijk al weken op voorhand mee bezig, om een menu samen te stellen dat niet alleen de jarigen eert, maar dat ook een ode is aan al mijn dierbare kweeksels uit de tuin. En zo komt het dat ik de dag voor het diner niet naar de supermarkt ga, maar met mijn alternatieve winkelkar naar de Muurstraat sjees:

De pompoen is mooi (ik zei tegen Bakman dat hij zeker 30 kg ging wegen, maar het bleek maar om een schamele 10 kg te gaan), en de Trombolino courgette nog mooier. Goed voor een paar lekkere borden snoskommersoep om het diner mee af te trappen:

En daarna is het de beurt aan een mooie venkelcollectie die ik bij elkaar sprokkelde in de Muurstraat:

Venkelknollen, venkelzaadjes en venkeltopjes van een meerjarige kruidenvenkel, en een paar takjes zeevenkel. Op onderstaande foto ziet het er misschien wat smoezelig uit, maar we maakten er overheerlijke ravioli's mee met een vulling van boudin blanc worst en venkel, een gerechtje van Sergio Herman uit zijn boek Colorful Cooking:

En tot slot (ook lang over nagedacht): een speciaal ingrediënt bij het dessert, namelijk popcorn van zelfgekweekte mais! Ik kreeg een paar zaadjes van deze speciale maissoort van Nele, en kon uiteindelijk een paar mooie kolfjes oogsten:

Popcorn mais bevat minder vocht dan gewone mais waardoor ze makkelijk poffen. Ideaal dus als extraatje voor op dit dessertje:

Panna cotta van boterkoekjes en gezouten karamel, met een topping van Jules Destrooper nieuwjaarwafels en karamelpopcorn (het recept vind je hier, de panna cotta is makkelijk om te maken en lekker, maar voor de karamel heb je een karamelexpert zoals Bakman nodig).
En zo, tijdens al dat kokerellen, dacht ik dat dat nu wel eens leuk zou zijn als ik daar mijn boterham mee zou kunnen verdienen. Gewoon af en toe wat koken voor een heel select publiek, met verse groensel uit den hof. Dagdromen mag he! En eigenlijk had ik nog een tweede dagdroom: hoe leuk zou dat niet zijn, om eens een jaartje heel veel popcornmais te kweken, en dan een popcornkraam te huren voor een klein oogstfeestje in de Muurstraat. Wie weet! Het zal voorlopig wel bij dagdromen blijven, want een goede week geleden werd alweer nieuw speelgoed binnengehesen op het werk:

Een nieuwe TrueBeam STx, 't is maar dat we ons niet zouden vervelen he! Tot de volgende keer!



Die spreuk ga ik onthouden Fabienne ;-). Veel groetjes daar!!
Zelf koken is niet mijn beste gave, maar ik zou met plezier plaatsnemen aan jouw tafel.
Wat zijn trouwens de witte bloemetjes die onder de vijgenboom staan?
"Een leven zonder dromen is als een tuin zonder bloemen." – Gertraude Beese 🌸
En Nikie, mocht je ooit een kookles geven... laat zeker weten.