Terug van weg
- 21 apr
- 2 minuten om te lezen
Ah Marokko! We zouden kunnen schrijven over hoe we niet op het vliegtuig mochten omdat we geen geldige paspoorten hadden. Maar we gaan daar niet over schrijven he, want het zijn enkel de idioten die dat tegenkomen... En we zouden ook kunnen schrijven dat Marrakech misschien een beetje te druk is, en dat we erin slaagden om in Agadir, de stad van de zon, te verzeilen in de gietende regen. Maar dat alles is al lang vergeven en vergeten, want er is iets mysterieus aan het binnenland van Marokko waar ik niet echt de vinger kan op leggen, maar wat maakt dat ik er ooit wel eens helemaal in zou willen verdwijnen. Hier bijvoorbeeld (met een veld tuinbonen op de voorgrond):

Dat is een paar niveaus hoger qua uitzicht dan de Muurstraat he! En ik zou ook kunnen schrijven over alles wat ik voor en na Marokko al uitplantte en zaaide, maar dat zou ons te ver leiden. Toch, voor de geïnteresseerden, een klein overzichtje!
groente binnen: tomaten (10 soorten), aubergine (5 soorten), pepers (3 soorten), courgette, pompoen (7 soorten), mais (4 soorten), meloen
groente buiten: suikerwortel, zeekool, koolrabi, Chinese kool, tuinbonen, erwten, spinazie, boontjes, radijzen, paksoi
bloemen: zonnebloem (3 soorten), leeuwenbek (5 soorten), lupine (5 soorten), zinnia, cosmos, goudsbloem, ridderspoor, lathyrus
Phew. De bloemetjes zitten nu nog in mini-zaaitrays, maar zelfs al overleeft maar één op vier, dan nog ziet het er naar uit dat het weer een vrolijke zomer wordt!

En voor de goede opletter: ik ben begonnen met het nieuwe sprookje voor 2026. Inclusief betonnetten die mijn schoonpapa op een zondagnamiddag last minute nog ging halen. Dat frustreert mij soms wel een beetje, dat ik af en toe afhankelijk ben van anderen voor de grote en moeilijkere werken. En elk jaar weer overweeg ik om een cursus lassen of schrijnwerk te volgen, maar misschien beter niet, want wie weet met welke constructies we dan zouden eindigen....

Tot slot nog een paar dienstmededelingen:
Een paar bezorgde passanten merkten op dat de twee mini-doosjes aan de zijkant van het weggeefkastje weg zijn. Maar geen paniek! Ik nam de doosjes zelf weg want er was een vochtprobleempje dat nog moet opgelost worden.
In het kastje kreeg ik plots een boek cadeau:

Er was toch enige verwarring, of ik dit boek nu als een waarschuwing ofzo moet interpreteren (no worries, geen roundup of corruptie in de Muurstraat), maar ik heb besloten het boek gewoon als een leuk cadeau te beschouwen. Dankjewel aan de gever, wordt zeker gelezen!
En als laatste: tegenover het tuintje staat sinds kort een bordje.

Ik kan al niet meer op mijn handen tellen wie allemaal al vroeg of ik naar het nummer belde. Van mij zal deze akker alleszins niet worden, maar leuke buren zijn natuurlijk altijd welkom! Tot de volgende keer!



Opmerkingen